تبليغاتX
دلنوشته های یه تیرماهی...
 هنوز هم در ناراحتی به سر می برم!!!
                                          سلام به اشک تو

مرز جنون را رد کرده ام 

                احساس پوچی در من غلبه کرده 

                                صدای شکسته شدن قلبم را شنیدم!!!

اما کسی که باید می شنید 

                       رفته بود

من ماندم و غم جدایی

                    تنهایم گذاشت و

                                   حیوانی در وجودم رخنه کرده 

     که مرا تا سر حد مرگ می ازارد

                          احساس میکنم جایم را در قلبش گرفته اند!!!

*********************************************************************

حمید نازنین چند وقتی است که با هم صحبت نکردیم اما مهم دل ادمی است که باید سراغ کسی را بگیرد که خوشبختانه دل ما با هم است ..از سیما گل ممنونم باید اعتراف کنم که دستان واقعی که نوشتی حرف ندارد و جای تحسین ...و مرسی که تشویقم کردی برای شعرهایم باید بگم که در فکر چاپ هستم حمید هم به ارزویش میرسد و شعرهام به یه جایی!!من برای راحتی فکرم چند هفته دارم میرم مسافرت اما شاید بتونم ۱ یا ۲ بار اپ کنم نمیدونم ولی برگردم میام منو تنها نزارید و اگر من براتون نظر ندادم بنا بر این نیست که نمیام حمید میدونه من مشکلات زیاد دارم اما به همتون سر میزنم راستی منو تو غریب عزیز مرسی که روحیه میدی و تنها نزاشتی ...........

                               من میرم اما به یادم باشید که به یاد هستم

                                                                                                               قربان همگی      

|+| نوشته شده توسط ایلگار در دوشنبه بیست و هشتم شهریور 1384 و ساعت 19:17  
 عشق هم براش تکراری شده!!!
                                                   سلام به اشک تو

زمانی بود 

             هرگاه اغوشم را به رویت می گشادم

                                   حرارت نفسهایت صورتم را نوازش میکرد

ولی امروز!

          دستانم خالی است

                       تنت پری شده وبه باد سپرده .... 

                                           جز خاطره ات در سینه ام 

                                                  گهری ندارم.!.!.!

*********************************************************************

تا اونجایی که یادمه همیشه به اطرافیانم امید دادم همیشه خوبی شونو خواستم البته برای کسانی که منو برا خودم میخواستند...امید داشتن نعمت و امید دادن بهتر  اما امروز من در ناامیدی غوطه ورم احساس میکنم مردم کسی نیست به فریادم برسه دور برم پر از ادم اما از دست هیچ کی کاری ساخته نیست حتی مادرم و پدرم ....تنهام گذاشت با ارامش دقیق و زیرکی تمام ...وجودم رو با خاکستر مرده یکسان کرد انگار سالهاست که در گورستان ارمیده ام باورتون نمیشه به خدا نمیشه کمر رو شکست هیچ وقت فکر نمیکردم جوابم کنه اونم از زندگیش اونم من رو ......منی که هر چی داشتم صادقانه به پاش ریختم اگر شما نیستید خدای من شاهد است همه چیز همه .داراییم رو نثارش کردم اما جوابم این نبود که داره تحویلم میده ..خوردم کرد ۴ روزه لب به غذا نزدم ۲ تا امپول مسکن زدم .زرد شدم از قیافه افتادم .پیر شدم باور نمیکنید پیر شدم فکر نمیکردم عشق ادم رو پیر کنه دوست داشتم شادابی چند سال پیش رو که تازه با هم اشنا شده بودیم و فقط میخندیدیم رو هنوز هم داشته باشم اما همش باد هوا بود ..یعنی عاشقم نیست یعنی این همه سال یه طرفه رفتم جلو فقط سود جویی؟ اونم از من ؟

                        حالمو به هم میزنی...از عشق هم متنفرم ..بهم نارو زد ...

                                                                                                              قربان همگی

 

 

|+| نوشته شده توسط ایلگار در چهارشنبه بیست و سوم شهریور 1384 و ساعت 9:40  
 چه دنیای مزخرفی
                                           سلام به اشک تو

حتی اشک هم خسته شده از باریدن 

                            حتی غصه هم دیگر حوصله مرا ندارد 

                         برای همه خسته کننده شدم

                     به کجا پناه برم؟

                          به کی روی اورم که برایش تازگی داشته باشم!!!

 

چند هفته ای میشه که بر اساس حرف یه نفر بد جوری عشقم رو تحت نظر گرفتم  البته بزارید از اول بگم داشتم از موسسه بر میگشتم دوستم گفت تو مطمئنی که عشقت بهت خیانت نمیکنه و فقط تو توی زندگیش هستی یه هو اعصابم به هم ریخت گفتم یعنی چه من همه زندگی اون هستم و هم چنین او برای من ......... اما بد جوری حرفش به هم ریخت منو اخه کدوم عاشقی به معشوقش خیانت میکنه اصلا مگه میشه؟؟خلاصه اومدم خونه دیدم تلفنش اشغاله چند روز ادامه داشت هر وقت تماس میگرفتم پشت خطی داشت من هیچی نگفتم اما دلم خالی شده بود از خودش نه از اینکه گولش بزنند خلاصه چند هفته گذشت به روش اوردم که تلفنت اشغاله و من با شماره خیابون تماس میگیرم با ناز جواب میدی و از دست من خسته شدی بگو و و و اون قدر گفتم که دیگه قاطی کرد ناجور...داد زد سرم که داری میری تو اعصابم این حرفها چیه من گرفتار کارم هستم و کلی ناراحت شد هر چند من بهش بیشتر از خودم اطمینان دارم اما این توحم چیه نمیدونم؟.......از دیشب تا حالا با هام قهر کرده البته گوشی شو بر میداره اما خشک مثل چوب جواب میده.........

                      موندم کار من اشتباه بوده یعنی شک بیخودی بعد این همه سال .؟.؟.؟

                                                                                                               قربان همگی     

|+| نوشته شده توسط ایلگار در چهارشنبه شانزدهم شهریور 1384 و ساعت 14:20  
 پرستیدن خود عالمی دارد...
                                                       سلام به اشک تو

دیدار دوباره ساحل 

                عشقبازی روی ماسه های داغ

                                                 تو را به یادم اورد!!!

             دیدن موج ها که خود را دیوانه وار به روی شن ها پرتاب میکنند 

                                                                             اغوشت را برایم تداعی کرد ...

                                 صدای قلبت را در درونم احساس میکردم 

                                                                                غروب خورشید 

                                    روز رفتنت را با چهره ای غمگین برایم به تصویر میکشید....

            به خیالت ان روز جز رفتن راهی نبود .

                                   و امروز برای برگشتنت جایی ندارم!.!.!.

*********************************************************************

چند روز شمال بودم جای همتون خالی .هواش جون میداد برای استشمام و غروبش برای اشک ریختن وساحلش برای در اغوش کشیدن تو............

خوشحالم به چند دلیل ۱ داداشم فوق لیسانس قبول شد امروز ثبت نام داشت .من عادت کردم به شکست ......کنکورم روش!  ۲ حمید به جمع ما پیوسته اما هر کاری کردم نتونستم برات چیزی بنویسم ایرور میداد اما بدان به اندازه خورشید به عظمت غروبش و نوری که در سینه دارد خوشحالم خیلی خوشحالم طوری که به غیر از این چند جمله نتونستم حرفی بزنم اما میدونم همین چند جمله برایت کافی است تا بدانی در دلم غوغای امدنت چه کرده............

                                                                                                                قربان همگی 

|+| نوشته شده توسط ایلگار در یکشنبه سیزدهم شهریور 1384 و ساعت 14:9  
 موندم تو حکمت این دنیای بی مصرف اما ......
                                         سلام به اشک تو

چرا رفت 

       امدنش برای چه بود و رفتنش بهر که؟

همه خواهیم رفت 

                       اما زمان از دستمان خارج شده 

 زاد کم است ولی مرگ بسیار 

                     با عشق افرید اما بی عشق می برد !!!

*********************************************************************

هنوزم باورم نمیشه دوستم گلم نازنین عاشقم جمله ای که او همیشه به من میگفت(نازنین عاشق)از بین ما رفته باشد یعنی این قدر بی رحم بودی و من نمی دانستم .........حال که فکر میکنم خود کشی هم علاج من نیست

 باید به گذشته باز گشت

 باید جلوی ساخته شدن را گرفت 

                                     نه زندگی کردن را !!!!!

 *********************************************************************

دو تا از بهترین گلهای بهار هستی از میان ما بال گشودند اما مهم بودن نیست

                                                                                                     مهم خاطره است 

درسته هنوزم باورم نمیشه اما بر سر امدن جز قبولی چاره ای ندارد مهرنوش گلم و پگاه همیشه امیدوار که صبرش باید الگوی همه ما شود با بیماری سختی که داشت امید از چشمانش پاک نمیشد حتی تا اخرین نگاه به دنیای فانی...............  شکی که در این چند روز بر من وارد شده غصه خودم فراموشم شده اما دلم خیلی میخواست قبول بشم.

همیشه نباید خندید غصه را خوردند 

                                       تا لذت خنده را دریابند!!!

*********************************************************************

از دوستان مهربونم حمید پرهام و ارکیده عزیز از حسام ملینا شمیم کیومرث و و و ..........تشکر لازم رو دارم که هیچ وقت منو تنها نمیزارند و نگذاشتند .در ضمن یه دوست خوب برام نظر داده بود به نام (علی)از من پرسیده بود که مجرد هستم یا...........باید به قول دوست خوبم بگم همه عاشقها شاعرند و یا شاعرها عاشقند ...من هم عاشقم و هم هر نثری که در بلاگم میبینید و میخونید همش از خودمه اما نمیدونم عاشق و شاعر هستم یا شاعر عاشق ...........نمیدونم جوابت رو گرفتی یا نه ؟و نهایت لطف رو داری که منو قابل دونیست و دونبالم میکنی من ادرسی از شما دریافت نکردم که باهاتون در تماس باشم اما ای دی خودمو میدم اگر دوست داشتی خوشحال میشم باهات هم صحبت بشم و ادم اگر خوب نباشد قدرت خوب دیدن رو هم ندارد پس خودت خوبی که منو مورد لطفت قرار دادی

    pari_dariaie2003                                                                                                                 قربان همگی

 

          

 

|+| نوشته شده توسط ایلگار در یکشنبه ششم شهریور 1384 و ساعت 14:58  
 اه اه اه
                                                   سلام به اشک تو

حالم داره به هم میخوره دوست دارم بالا بیارم تو دهن این دنیا کثافت من چرا به دنیا اومدم کدوم احمقی منو وارد ایمن دنیا کرد نمیدونم هیچ وقت مادرمو نمی بخشم منو بیچاره کرده !!!

کاش میتونستم یه ابر دیگه دست به خودکشی بزنم اما نمیدونم چرا دیگه جرات ندارم فقط خستم بازم منو این دنیا بازیچه خودش کرد بازم یه کاری کرد مردم به خودشون جرات بدن درباره بدبختی من حرف بزنند اه که چه مزخرفی ..........کنکورم که قبول نشدم حالم از هر چی ادم به هم میخوره کاش من جای کسی بودم که الان دارن تو مرده شور خونه میشورنش .....نمیفهمید به خدا نمیفهمید دارم کلافه میشم اخه اگه قرار بر ضایع سشدن من تو این دنیا بود چرا من اومدم چرا باعث شد من کنکور بدم و قبول نشم میدونید چه قدر امیدوار بودم همش باد هوا شد .................

     دلم میخواد نباشم اما گوش نمیده و منو نگه داشته تا فقط زجر بکشم و خودش بهم بخنده

                                                                                                                                        قربان همگی                                                                                           

|+| نوشته شده توسط ایلگار در شنبه پنجم شهریور 1384 و ساعت 13:9